ستاره دريايي

يک پيام جالب با عنوان 7% برام اومده که ميگه ...

محمد نوروزي — Fri, 06 Apr 2012 23:37:00 GMT

يک مرد روحاني، روزي با خداوند مکالمه‌اي داشت: خداوندا! دوست دارم بدانم بهشت و جهنم چه شکلي هستند؟ خداوند آن مرد روحاني را به سمت دو در هدايت کرد و يکي از آنها را باز کرد؛ مرد نگاهي به داخل انداخت. درست در وسط اتاق يک ميز گرد بزرگ وجود داشت که روي آن يک ظرف خورش بود؛ و آنقدر بوي خوبي داشت که دهانش آب افتاد.! افرادي که دور ميز نشسته بودند بسيار لاغر مردني و مريض حال بودند. به نظر قحطي زده مي‌آمدند. آنها در دست خود قاشق‌هايي با دسته بسيار بلند داشتند که اين دسته‌ها به بالاي بازوهايشان وصل شده بود و هر کدام از آنها به راحتي مي‌توانستند دست خود را داخل ظرف خورش ببرند تا قاشق خود را پُر کنند. اما از آن جايي که اين دسته‌ها از بازوهايشان بلندتر بود، نمي‌توانستند دستشان را برگردانند و قاشق را در دهان خود فرو ببرند… مرد روحاني با ديدن صحنه بدبختي و عذاب آنها غمگين شد. خداوند گفت: تو جهنم را ديدي! آنها به سمت اتاق بعدي رفتند و خدا در را باز کرد. آنجا هم دقيقا مثل اتاق قبلي بود. يک ميز گرد با يک ظرف خورش روي آن، که دهان مرد را آب انداخت! افراد دور ميز، مثل جاي قبل همان قاشق‌هاي دسته بلند را داشتند، ولي به اندازه کافي قوي و تپل بوده، مي‌گفتند و مي‌خنديدند. مرد روحاني گفت: نمي‌فهمم! خداوند جواب داد: ساده است! فقط احتياج به يک مهارت دارد! مي‌بيني؟ اينها ياد گرفته‌اند که به همديگر غذا بدهند، در حالي که آدم‌هاي طمع کار تنها به خودشان فکر مي‌کنند! ((تخمين زده شده که 93% از مردم اين متن را براي ديگران ارسال نخواهند کرد. ولي اگر شما جزء آن 7% باقي مانده مي باشيد، اين پيام را با تيتر 7% ارسال کنيد.. من جزء آن 7% بودم! و به ياد داشته باشيد، من هميشه حاضرم تا قاشق غذاي خود را با شما تقسيم کنم))

کاش در بحرين زلزله آمده بود

محمد نوروزي — Mon, 02 May 2011 07:36:00 GMT

اعلام حضور خودجوش بعضي از جوانان انقلابي مبني بر حضور در ورزشگاه آزادي(بازي پرسپوليس_الاتحاد) در اعلام حمايت از مردم زلزله زده کشور بحرين و ديگر کشورهاي منطقه است. در اين بازي به جهت همدردي با زلزله زدگان، پرچم کشورهاي زلزله زده را انشاءالله به اهتزار در خواهيم آورد. تازه مي توانيم به جاي يک دقيقه سکوت، بيماري سکوت بگيريم.

حالا مي توانيم با اين حرکت انسان دوستانه جلوي دنيا پز بدهيم. برادران FIFA و AFC هم از دستمان ناراحت نمي شوند. شايد هم فدراسيون فوتبال اين بار بهترين فدراسيون جهان شود.

از آنجايي هم که اصلا و ابدا هيچ جاي فوتبال دنيا و اين کشور سياسي نيست، در اين بازي هم هيچ حرکت سياسي انجام نخواهد شد. فوتبال چه ربطي دارد به اينکه بعضي از مردم دنيا دارند بي گناه کشته مي شوند. شما فقط مي تواني براي ژاپن زلزله زده مراسم بگيري. مردم بحرين کشته شوند. بشوند! زلزله نيامده است که!

چرا در مسائل کشورهاي ديگر دخالت مي کنيد! چکار داريد آل سعود عربستان در حمايت از آل خليفه به بحرين لشگرکشي نموده و مردم اين کشور را مي کشد؟ محروممان مي کنند!

نمي دانم مردم بحرين چه فکري درباره مردم ايران خواهند کرد اگر بشنوند تيم متعلق به آل سعود به ايران آمده؛ بازي کرده؛ و با سلام و صلوات راهي کشور خود شده است.

مگر ادعايمان اين نيست الگو و پناه اين کشورها ايران است!

آقاياني که ادعايتان اين است که فوتبالِ حرفه اي،سياسي نيست! اگر يک نفر به دخترتان سيلي بزند با او فوتبال بازي مي کنيد! و بعد هم بگوييد اگر بازي نکنم فلان سازمان جهاني از دستم ناراحت مي شود! فقط يک سيلي! اخبار بحرين را شنيده ايد؟ آيات القرمزي را مي شناسيد؟

فقط محروم نشويم!

آن هم از چه چيزي؟

آيا داستان شعب ابيطالب را شنيده ايد؟

مردم ايران اسلامي از بيداري اسلامي حمايت نکنند، آن هم در جايي که ممکن است همه جهان اسلام ببينند و تقريبا امکان سانسورش صفر است فقط به دليل که ممکن است فوتبالمان تحريم شود. چقدر عزت دارد مرگ با شرافت بر زنده ماندن در ذلت! مي دانيد تقصير امام حسين بود که اين جمله را فرمود.

اصلا چند سوال؟ چرا بايد يک تيم عربستاني بتواند پس از حوادث اخير در کشورهاي اسلامي به خصوص ايران بدون اعتراض مردمي حضور يابد؟ انشاءالله ما اين کار را آغاز مي کنيم تا الگويي شود براي ديگر کشورها.

سوال ديگر اينکه اگر ورزش و فوتبال از سياست جداست، چرا ما هيچ وقت با ورزشکاران اسرائيل غاصب روبرو نمي شويم؟ نمي خواهيد بگوييد که آن جا هم اشتباه مي کنيم؟

....................

خواهشي که از همگي دارم اينه که هر کدوم از هر طريق که مي تونيم و در توانمون هست، اعم از انتشار در وبلاگ و سايت و ايميل و فيس بوک و توييتر و ... اين فراخوان و حرکت رو به نيت حمايت از مردم مظلوم کشورهاي منطقه منتشر کنيم

و هر کدوم هم که در توانمون هست و مي تونيم با حضور خودمون در ورزشگاه آزادي در روز بازي تيم هاي پيروزي و الاتحاد در روز سه شنبه، 13 ارديبهشت ماه جاري در رسيدن صداي ملت ايران در حمايتمون از اين قيام ها و ملت هاي مظلوم منطقه، و اعتراض به جنايت هايي که در اين مناطق صورت مي گيره کمک کنيم و گوشه اي از کار رو بگيريم

در خاورميانه ، روزانه هزاران نفر جلوي گلوله هاي توپ و تفنگ و باتوم و گازهاي اشک آور و ... سينه سپر مي کنن فقط براي رسيدن به اسلام ، اين حداقل کاريه که از دست ما بر مياد جهت حمايت از اون ها.

يا علي...

به نقل از وبلاگ هاي:

http://www.adlodad.blogfa.com/

http://khatkhatyhayeman.persianblog.ir/

خدايا به تو پناه مي بريم از محشور شدن با منافقاني که در هنگامه ي جهاد نفاقشان عيان مي شد

قربت الي الله اطلاع رساني کنيد

تفاوت هاي زن و مرد را بشناسيم (دختر و پسرهاي جوان بخوانند)

محمد نوروزي — Wed, 27 Apr 2011 17:48:00 GMT

مرد از راه مي رسه

ناراحت و عبوس

زن:چي شده؟

مرد:هيچي ( و در دل از خدا مي خواد که زنش بي خيال شه و بره پي کارش)

زن حرف مرد رو باور نمي کنه: يه چيزيت هست.بگو!

مرد براي اينکه اثبات کنه راست مي گه لبخند مي زنه

زن اما "مي فهمه"مرد دروغ ميگه:راستشو بگو يه چيزيت هست

تلفن زنگ مي زنه

دوست زن پشت خطه

ازش مي خواد حاضر شه تا با هم برن استخر. از صبح قرارشو گذاشتن

(مرد در دلش خدا خدا مي کنه که زن زودتر بره )

زن خطاب به دوستش: متاسفم عزيزم.جدا متاسفم که بدقولي مي کنم.شوهرم ناراحته و نمي تونم تنهاش بذارم!

مرد داغون مي شه

"مي خواست تنها باشه"

...............................................................................

مرد از راه مي رسه

زن ناراحت و عبوسه

مرد:چي شده؟

زن:هيچي ( و در دل از خدا مي خواد که شوهرش براي فهميدن مساله اصرار کنه و نازشو بکشه)

مرد حرف زن رو باور مي کنه و مي ره پي کارش

زن براي اينکه اثبات کنه دروغ مي گه دو قطره اشک مي ريزه

مرد اما باز هم "نمي فهمه"زن دروغ ميگه.

تلفن زنگ مي زنه

دوست مرد پشت خطه

ازش مي خواد حاضر شه تا با هم برن استخر. از صبح قرارشو گذاشتن

(زن در دلش خدا خدا مي کنه که مرد نره )

مرد خطاب به دوستش: الان راه مي افتم!

زن داغون مي شه

"نمي خواست تنها باشه"

..............................................................................

و اين داستان سال هاي سال ادامه داشت و زن ومرد در کمال خوشبختي و تفاهم در کنار هم روزگار گذراندند....

پيکر پاک شهيد برونسي با سربند "لبيک يا خميني"

محمد نوروزي — Sun, 24 Apr 2011 20:23:00 GMT

رئيس بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌هاي دفاع مقدس از كشف پيکر شهيد برونسي طي عمليات ويژه اي در شرق دجله بعد از گذشت ?? سال خبر داد.

به گزارش خبرگزاري دانشجو از مشهد، سردار سيد محمد باقرزاده امروز در نشست خبري در مشهد اظهار داشت: پيکر شهيد برونسي طي عمليات ويژه اي در شرق دجله به همراه ?? شهيد ديگر پيدا، و به ميهن منتقل شد و در روز شهادت حضرت زهرا (س) همزمان با دهه دوم در مشهد تدفين مي شود.

وي افزود: از اين شهيد پلاک هويت، بخشي از صفحات قرآن به همراه جانماز و مهر، سربند لبيک يا خميني(ره) و لباس بادگير خاکي منقوش به آرم سپاه پيدا شده است.

رئيس بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌هاي دفاع مقدس پيدا شدن پيکر بي سر شهيد برونسي را به مردم متدين و شهيد پرور مشهد بويژه خانواده شهيد تبريک گفت و بيان کرد: به همه دولتمردان توصيه مي کنم از اين شهيد بزرگوار درس تبعيت از ولايت فقيه بگيرند.

باقرزاده خاطرنشان كرد: اين شهيد سر در بدن ندارد، اما بر آرمان هاي خود استوار است.

شهيد برونسي در سال ???? در روستاي «گلبوي کدکن»، از توابع تربت حيدريه، قدم به عرصه هستي نهاد. نام زيبنده اش گويي از لحظه هايي نشأت مي گرفت که در فرمايش « الست بربکم»، مردانه و بي هيچ نفاقي، ندا در داد:«بلي»؛ عبدالحسين.

روحيه ستيزه جويي با کفر و طاغوت، از همان اوان کودکي با جانش عجين مي گردد؛ کما اين که در کلاس چهارم دبستان، به خاطر بيزاري از عمل معلمي طاغوتي، و فضاي نامناسب درس و تحصيل، مدرسه را رها مي کند.

در سال ???? به خدمت زير پرچم احضار مي شود که به جرم پايبندي به اعتقادات اصيل ديني، از همان ابتدا، مورد اهانت و آزار افسران و نظاميان طاغوتي قرار مي گيرد.

سال ???? سال ازدواج اوست. براي اين مهم، خانواده اي مذهبي و روحاني را انتخاب مي نمايد و همين، سرآغاز ديگري مي شود براي انسجام مبارزات بي وقفه او با نظام طاغوتي حاکم بر کشور؛ همين سال، اعتراضات او به برخي خدعه هاي رژيم پهلوي ( مثل اصلاحات ارضي)، به اوج خود مي رسد که در نهايت، به رفتن او و خانواده اش به شهر مقدس مشهد و سکونت در آنجا مي انجامد، که اين نيز فصل نويني را در زندگي او رقم مي زند.

پس از چندي، با هدفي مقدس، به کار سخت و طاقت فرساي بنايي روي مي آورد و رفته رفته، در کنار کار، مشغول خواندن دروس حوزه نيز مي شود. بعدها به علت شدت يافتن مبارزات ضد طاغوتي اش و زندان رفتنهاي پي در پي و شکنجه هاي وحشيانه ساواک، و نيز پيروزي انقلاب شکوهمند اسلامي و ورود او در گروه ضربت سپاه پاسداران، از اين مهم باز مي ماند.

با شروع جنگ تحميلي، در اولين روزهاي جنگ، به جبهه روي مي آورد که اين دوران، برگ زرين ديگري مي شود در تاريخ زندگي او.

به خاطر لياقت و رشادتي که از خود نشان مي دهد، مسئوليت هاي مختلفي را برعهده او مي گذارند که آخرين مسئوليت او، فرماندهي تيپ هجده جوادالائمه (سلام الله عليه) است، که قبل از عمليات خيبر، عهده دار آن مي شود.

با همين عنوان، در عمليات بدر، در حالي که شکوه ايثار و فداکاري را به سر حد خود مي رساند، مرثيه سرخ شهادت را نجوا مي کند.

تاريخ شهادت اين سردار افتخار آفرين، ?? اسفندماه ???? مي باشد که جنازه مطهرش، مفقودالأثر مي شود.

دوستان براي کسب آشنايي بيشتر با اين شهيد بزرگوار به آدرس http://www.bronci.ir/product_info.php?products_id=239 مراجعه فرماييد.

سوپراستارهاي شما کداميک هستند؟؟؟

محمد نوروزي — Sun, 24 Apr 2011 01:30:00 GMT

هرچه اعتماد به نفس بيشتر ، تقيد به حجاب بيشتر

محمد نوروزي — Thu, 14 Apr 2011 16:13:00 GMT

محجبه‌ها زن‌ترند!

يکم. بارها پيش آمده به دوروبري‌هايي که حجاب نصفه‌نيمه داشته‌اند گفته‌ام: «تو که مانتو مي‌پوشي، آستين‌ بلندشو بپوش خب، نصف دستت که معلومه» يا «تو که زياد اهل آرايش نيستي، اين يه‌دونه رژم نزن خب» يا «موهات اومده بيرون» يا «جوراب بپوش، پاهات جلب توجه مي‌کنه»

و البته جواب شنيده‌ام: «اي باباااا، تو مثل اينکه خيابونارو نديدي، اين‌همه خوشگل ريخته تو خيابون، کي به اين يه‌وجب دست من نگاه مي‌کنه» يا «الان ديگه همه دافن، رژ من توجه کسي رو جلب نمي‌کنه» يا «اون مال قديما بود، الان ديگه همه پاهاشون معلومه» يا «موي همه معلومه، اين يه‌تار موي من چيزي نيس»

در مقابل، باحجاب‌ها. باحجاب يعني کسي که حجاب را کامل، با تمام حدود اسلامي‌ش يا درصورت تمايل بيشتر از آن (مثلاً پوشاندن گردي صورت)، با علاقه و ميل خودش، رعايت مي‌کند. فکر مي‌کنيد آسان است توي گرما و ترافيک و شلوغي، با بندوبساط کيف، لپ‌تاپ و يا احياناً بچه، پنچ‌متر پارچه را دور خود پيچيدن؟ ساق زدن، براي اينکه مبادا نيم سانت بيشتر ديده شود؟ روسري را محکم دور صورت گيره زدن که زير چانه ديده نشود و موبيرون نيايد؟ جوراب کلفت پوشيدن تو هل‌هل گرما؟ چه ذهنيتي باعث مي‌شود اينها مثل گروه اول «يه تار مو، يه‌دونه رژ، يه‌وجب دست و يه‌ذره پا»ي خود را گم ندانند بين اين همه دست و سر و پا و لبي که ريخته کف خيابان‌ها؟!

باحجاب‌ها اعتماد به‌نفس بيشتري دارند. رضايت بيشتري دارند از بدن خود. به اصطلاح روانشناس‌هاbody image شان مثبت است. تصور مي‌کنند زنانگي‌شان در همان «يه‌تار مو و يه ذره دست» هم پيدا و تاثيرگذار است. براي اين زنان ساق‌پا و لب‌شان ارزش ج.ن.سي دارد، به همين‌خاطر است که نسبت به پوشاندنش اهتمام دارند. اين زنان خود را زني همچون ديگر زنان مکشوفه در خيابان نمي‌دانند. بدن خود را حاوي مقادير زيادي از ارزش‌هاي زيبايي‌شناسانه مي‌دانند و نسبت به حفظ اين زيبايي‌ارزشمند حساس‌اند. به خاطر همين است که زنان محجبه در زندگي زناشويي خود هم موفق‌ترند. اعتمادبنفس عنصر مهمي است در زناشويي و زنان محجبه اعتمادبنفس‌شان بالاتر است.

زنان مکشوفه اعتمادبنفس‌شان کمتر است. تصور مي کنند در روابط خود در اجتماع، چيزي کم دارند و بايد اين کمبود را با توسل به زنانگي‌شان جبران کنند. بايد توي دستشويي‌هاي عمومي تقلاي برخي زنان را براي تجديد آرايش ببينيد تا اين حرف براي‌تان ملموس شود. آنچه باعث مي‌شود هيلاري کلينتون وسط صحبت‌هاي ديپلماتيک ياد رژلبش بيفتد کمبود همان اعتمادبنفس است.

دوم. يکي از دلائل ديگري که نسوان مکشوفه اعتمادبنفس کمتري راجع به بدن خود دارند اينست که خود را در معرض قضاوت مردان زيادي قرار مي دهند و خب، بديهي است که مردان مختلف، سليقه‌هاي مختلف هم دارند. دختري را مي‌شناختم، سفيد و بور. خوشگل بود، از اين تيپ‌هايي که بهشان مي‌گويند خارجي! يک‌بار دوست‌پسر نامردش بهش گفته بود: «زن باس سبزه و نمکي باشه، نه اينطوري شيربرنج!» اين دختر هم کلي دمغ شده بود و طفلک آمده بود مي‌پرسيد: من بي‌رنگ و رو‌ هستم؟!

گفتم: «نه عزيزم، تو بي‌رنگ و رو نيستي، خيلي هم خوشگل و اروپايي(!) هستي. منتها ايرادت اينه که خودت رو الکي‌الکي عرضه کردي به هربي‌سروپايي که بتونه درباره‌ت نظر بده. زن باس خودشو فقط به مرد زندگي‌ش نشون بده! کسي که خودش، با ميل ورغبت اومده طرف آدم، مرد باس منت زنو بکشه، تا قدرشو بدونه!»

منبع: گروه سايبري ترويج حجاب و عفاف

گروه سايبري ترويج حجاب و عفاف

محمد نوروزي — Thu, 14 Apr 2011 15:53:00 GMT

مقام معظم رهبري ( دامت برکاته) :

بر روي مسئله حجاب «کار هنري و کار زيباي تبليغي» بايد صورت گيرد تا اين مسئله در ذهن جاي گيرد .

»»»»»»» من فکر مي کنم در وضع کنوني اگر در کنار ميل طبيعي زن به حجاب شايسته، نوعي «تبليغات صحيح» که بتواند نقطه نظر اسلام را هم تامين کند ارائه شود،زنان ما به حجاب اصيل اسلامي و شرعي رو خواهند آورد.

»»»»»»» در اين جنگ نرم وظيفه مجموعه فرهنگي اين است که «هنر» را تمام عيار و با «قالبي مناسب» به ميدان آورد تا اثرگذار شود.

تقديم به دختران و زنان سرزمين من ايران

محمد نوروزي — Sun, 02 Jan 2011 13:21:00 GMT

تقديم

به

دختران و زنان

سرزمين من

ايران

روزي خواهد رسيد که در اينترنت جستجو مي کني

............

ديگر تصاوير آزاردهنده اي را نمي بيني

................

بجاي آن تصاوير،

تصاويرحقيقي دختران و زنان ايراني را با تمام

عظمتشان به نظاره مي نشيني

به اميدآن روز

(اين پست با هدف افزايش تصاوير دختران واقعي ايران و هدايت جستجوگران به اين وبلاگ و جلوگيري از ورود آنها به سايتهاي غيراخلاقي زده شده است.)

به جاي ترويج رقص در مهد كودك ها، حجاب را آموزش دهيم...

محمد نوروزي — Sun, 02 Jan 2011 13:18:00 GMT

به جاي ترويج رقص در مهد كودك ها، حجاب را آموزش دهيم...

دختر تهروني

دختر خوشگل

دختر ايروني

دختر ايراني

دختر چادري

دختر شايسته ايراني

دختر شايسته

دختر نمونه

دختر محجبه

دختر سال

2011دختر

اثر توکل به خدا (خاطره اي زيبا)

محمد نوروزي — Sun, 17 Oct 2010 19:00:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

يکي از دوستان طلبه مي گفت: روز 29 اسفند 75 در منزل تنها نشسته بودم و اين در حالي بود که همسرم به شهرستان رفته بود. موقع غروب خيلي خسته بودم، در همان حال خستگي دلم براي حضرت رضا(ع) خيلي تنگ شد. تصميم گرفتم که به مشهد بروم. جيبهايم را گشتم، دويست و هفتاد تومان بيشتر نداشتم و بالاخره با همان مبلغ حرکت کردم. آمدم حرم حضرت معصومه(س) و به حضرت گفتم: فردا روز عيد نوروز است. مي خواهم کنار قبر برادرت باشم، پول ندارم. حرکت کردم آمدم کنار پل آهنچي، سوار يک تاکسي شدم وقتي حرکت کرد گفت: حاج آقا کجا؟

گفتم: مشهد. گفت: من تا تهران مي روم. تا تهران با ايشان رفتم و کرايه هم نگرفت. فقط گفت: از طرف من هم نائب الزيارة باشيد. ترمينال پياده شدم ماشين بود ولي پول نبود، پنجاه تومان دادم تا سه راه افسريه رفتم، دويست تومان دادم تا پاسگاه شريف در آخر تهران رفتم. خدايا! من که تا اينجا آمدم نه پول جلو رفتن دارم نه عقب رفتن، هوا هم خيلي سرد بود. حدود يک ساعت معطل شدم، صد و ده صلوات نذر حضرا زهرا(س) کردم. چيزي نگذشته بود که متوجه شدم يک اتوبوس سپاه پاسداران آمد. راننده پياده شد و گفت: حاج آقا در اين سرما در اينجا چکار مي کني؟ گفتم: مشهد مي خواهم بروم. گفت: پس بيا با ما. سوار ماشين شدم درحاليکه ساعت حدوداً يک بعد از نصف شب بود و فردا ساعت 3 بعد از ظهر به مشهد رسيديم. حدوداً دو ساعت به تحويل سال مانده بود به حرم رفتم. سال که تحويل شد، عده اي از رفقاي شهرستاني را ديدم، به محل اسکان آنها رفتم اما کسي نمي دانست که پول ندارم.

فردا که ميلاد امام رضا(ع) بود، يکي از رفقا گفت:مي خواهم عيدي بدهم. و دو هزار و پانصد تومان عيدي به من حقير داد. بعد آمدم حرم، داخل حرم نشسته بودم که يک آقايي جلو آمد و سال نو که مصادف با ميلاد امام رضا(ع) بود را به من تبريک گفت و هزار تومان به عنوان عيدي به من داد. در بازگشت هم به منزل پيرمردي در صحن حرم پانصد تومان عيدي به بنده داد. حقير هم گرفتم و از حضرت رضا(ع) تشکر کردم. بعد از دو روز هم به قم برگشتم.

بله! اثر توکل به خدا اين است.

مرد چـــو در راه توکل بــــُود خار مغيلان به رهش گُل بــــــُود

برگرفته از سايت تبيان